Hans zwaaiden we uit in Sarajevo. Hij had een mooi kleurtje gekregen, gespierde benen en een rustpols van rond de 50. Dat hadden we nog mooi geregeld zo net voor zijn 40ste.

Sarajevo is gekend om drie gebeurtenissen: de moord op de Oostenrijkse troonopvolger Frans Ferdinand in 1914 (die tevens de Eerste Wereldoorlog inluidde), de Olympische Winterspelen van 1984 en de belegering van de stad tijdens de Balkanoorlog tussen 1992 en 1995. Dit laatste was uiteraard nog het meeste zichtbaar: gevels met kogelgaten, ‘Sarajevo roses’, …
Ondanks het gruwelijke recente verleden ademde de stad een levendige, positieve sfeer uit, al is het als buitenstaander natuurlijk moeilijk in te schatten welke spanningen er tussen de verschillende bevolkingsgroepen nog heersen. De oorlog dient er nu zelfs het toerisme: waarschijnlijk kan je op niet veel andere plaatsen een echte ‘kogelpen’ kopen, een ‘Tunnel tour’ toont hoe de bevoorrading van Sarajevo gebeurde tijdens de belegering.

De culturele en religieuze diversiteit van de hele regio dateert van de 14de eeuw toen het Ottomaanse Rijk zich uitstrekte over een groot stuk van Oost-Europa. Moslims, christenen en joden leven er sindsdien (meestal) vreedzaam samen.
Onbewust hadden we na Sarajevo een route uitgestippeld die min of meer de frontlinie of de ‘grenzen’ binnen Bosnië en Herzegovina zoals deze werden vastgelegd in het Dayton-akkoord, gevolgd. De republiek Bosnië en Herzegovina werd in het Dayton-akkoord administratief opgedeeld in twee entiteiten: de Federatie van Bosnië en Herzegovina en de Servische Republiek. Het vrolijk rondhossen in de Bosnische bossen werd dan ook vaak abrupt verstoord door waarschuwingen voor mijnenvelden en uitgebrande, leegstaande huizen en/of dorpen. De Balkanoorlog zorgde niet alleen voor 250.000 doden of vermisten, maar ook voor massale volksverhuizingen. Zo liggen grote delen van het centrum van de Kroatische stad Karlovac er 20 jaar na de feiten nog steeds luguber verlaten bij.

Na een aantal dagen hadden we het wel gehad met de oorlogswreedheden. Wellicht is de Kroatische kust beter toeristenvoer dan het binnenland. We waren dan ook enigszins opgelucht toen we de grens met Slovenië bereikten. We brachten er een bezoek aan Tomaz die we in Nieuw-Zeeland hadden ontmoet. Zijn huis bleek boven op een helling van 25% te liggen. De hartelijke ontvangst compenseerde ruimschoots de hellingsgraad.
De hoofstad Ljubljana bleek een fijne plaats om even halt te houden: statige gebouwen, verrassende kunstprojectjen, leuke terrassen, veel fietsers en bovenal zonnig weer. We kregen warempel een vakantiegevoel.

04-05/06/2012: Sarajevo: rust & sightseeing
06/06/2012: Sarajevo – Travnik: 94km, 5u21, 17,5km/u gem.
07/06/2012: Travnik – Banja Luka: 109km, 6u56, 15,7km/u gem.
08/06/2012: Banja Luka – Gornji Kamengrad: 74km, 5u20, 13,8km/u gem.
09/06/2012: Gornji Kamengrad – Buzim: 96km, 6u13, 15,4km/u gem.
10/06/2012: Buzim – Karlovac: 93km, 5u47, 16km/u gem.
11/06/2012: Karlovac – Duga Resa: rustdag
12/06/2012: Duga Resa – Novo Mesto: 72km, 4u50, 14,9km/u gem.
13/06/2012: Novo Mesto – Zgornka Javoricsa: 84km, 6u07, 13,7km/u gem.
14/06/2012: Zgornka Javoricsa – Ljubljana: 25km, 1u30, 16,6km/u gem.
15-16/06/2012: Ljubljana: rust & sightseeing