Op 9 juli 2011 reden we de eerste rit van onze Movingaround-trip. Theoretisch bracht elke pedaalslag ons toen al dichter bij de heimat, maar nu we aan de Belgische grens staan is er echt geen ontkennen meer aan: nog even en we zijn terug thuis.

‘You must be crazy, das ist ja wahnsinn!’

Toegegeven, op een regenachtige zondag op je gemak in de zetel, kan het gek lijken om 22.000km bijeen te fietsen door Azië, Oceanië en Europa. Dit is het wellicht ook, maar niettemin, het blijft ook ons verbazen welke afstand je op pure man/vrouwkracht wel kan afleggen. Rustig fietsen, even volhouden en je hebt het zo bij elkaar.
Het leven op de fiets is een leven in een pure vorm, een leven herleid tot de essentie: geen verplichtingen (we sloegen al ‘ns een wasbeurt over) en, binnen de grenzen van het voorziene budget, met een absolute vrijheid. Bovenal blijft het één jaar vakantie, één jaar zomer (dat laatste toch op papier).

‘Hoe was China’

Het moet zowat de meest voorkomende vraag geweest zijn, alsof er over de andere landen minder te vertellen valt. Toegegeven, China is een andere wereld (ze eten daar met stokjes). Echter, de uitdagingen die er ons pad kruisten verschilden niet zoveel met die op de rest van onze route. Babylonische splaakvelwalling, misrekeningen in de voedselvoorziening,een hotelkamer te smerig voor woorden,
een gebroken wiel of frame, alweer een regenbui,… we hebben onderweg geleerd onze plan te trekken, al beseffen we goed dat er ook een dosis geluk nodig is om dergelijk ‘avontuur’ tot een goed einde te brengen.

‘Waar slapen jullie dan’
’s Morgens hadden we meestal geen idee waar we ’s avonds zouden landen. Het terrein, de weersomstandigheden, de goesting, toevallige ontmoetingen,… Het waren allemaal factoren die een invloed konden hebben op de finishlijn. En daarnaast beschikten we over een ruim assortiment aan overnachtingsmogelijkheden: de tent (op een camping of in het ‘wild’), een posh hotel of toch dat ene gore kamertje in dat godvergeten gat?
Na verloop van tijd stelden we toch een zekere routine vast in onze dagelijkse activiteiten: het dodelijk efficiënt inpakken van ons hebben en houwen, de teller ‘resetten’, kilometers maken, een koffiestop en tanden poetsen voor het slapengaan,…

‘Geen problemen gehad’
Neen, niets noemenswaardigs, op wat buikkrampen, een kleine valpartij, een ontmoeting met plaatselijk ongedierte of materiaalbreuk na. Och ja, en bij momenten vermoeide benen. Dag na dag werden we getrakteerd op het gefluit van vogels, het gezoem van insecten, het ruisen van de wind. Steeds weer hongerig genoten we van de geur van heerlijke exotische gerechten (en walgden bij de mismakende geur van road-kill). Op het einde van een stoffige dag dronken we met smaak de lokale bieren: Snow, BeerLao, Saigon, Chang, Efes, Holba … en zo nu en dan een Duvel of Leffe.
We werden een jaar lang verwelkomd en uitgewuifd. ‘Sabaidee’ in Laos en ‘Ahoy’ in Tsjechië zijn met voorsprong de sympathiekste begroetingen maar alle 390 dagen hadden wel iets in petto: de vrouw die ons in Laos een paar limoenen toestopt, de kiwi’s die ons na weken kamperen beloven dat we bij hen thuis in een bed mogen slapen, Chinezen die ons simultaan fotograferen , Vietnamezen die ons uitnodigen op een trouwfeest , Turken die ons ongevraagd heerlijk eten voorschotelen, een Duitser die kippenvel krijgt bij het horen van het aantal afgelegde kilometers … Collega-vakantiefietsers zullen het beamen: het zijn deze onverwachte contacten (gecombineerd met een onwerkelijke hoeveelheid aan natuurschoon) die de drijfveer zijn om elke dag opnieuw enthousiast op de fiets te springen.

‘Jullie zullen het hier nooit meer gewoon worden’
We hebben het afgelopen jaar een droom gerealiseerd waar we nog lang zullen van nagenieten. Ook na dit exploot blijven wij alvast vinden dat de fiets het perfecte voertuig is om de wereld mee te verkennen! Onze ‘reis todo-lijstje’ is de afgelopen maanden dan ook alleen maar langer geworden.

We hadden het geluk een uitgebreid arsenaal aan gasten te mogen ontvangen en ook de vele digitale aanmoedigingen uit het thuisfront konden we steeds opnieuw appreciëren. Den tv hebben we niet gemist, maar jullie, beste lezer wel. We kijken dan ook met veel plezier uit naar onze terugkeer in België.

Trip details

Country From Till Cycling Resting # km # hours #km/c d #u/d av stages
China 06/07/11 16/09/11 54 19 4109 292:37 76,0 5:25 14,0 stages
Laos 16/09/11 15/10/11 18 11 1523 107:54 84,6 5:59 14,1 stages
Vietnam 15/10/11 08/11/11 14 10 1318 81:52 94,1 5:50 16,1 stages
Laos 08/11/11 13/11/11 4 1 411 25:05 102,7 6:16 16,4 stages
Thailand 14/11/11 11/12/11 17 11 1883 99:31 110,7 5:51 18,9 stages
Cambodja 12/12/11 30/12/11 9 10 1220 58:04 135,5 6:27 21,0 stages
Thailand 31/12/11 07/01/11 0 8 0 0:00 0,0 0:00 0,0 stages
Nieuw-Zeeland 08/01/11 25/03/11 56 22 4326 263:55 77,2 4:42 16,4 stages
Turkije 26/03/12 06/05/12 26 16 2187 142:10 84,1 5:28 15,3 stages
Europa 07/05/12 01/08/12 67 20 5205 330:16 77,7 4:55 15,8 stages

 

Facts & figures

huidige positie: Oostende, België(01/08/2012)
dagen onderweg: 395 d fietsdagen: 265 d
gefietste kilometers: 22.182 km gefietste uren: 1401u
gem. km/fietsdag: 84 km gem. km/dag: 56 km
langste etappe in km: 177 km langste etappe in u: 9u40 (voor amper 102km)
lekke banden: 14 stuks hoogste punt: 4303 meter
regendagen (op de fiets): 20 stuks kroketjes: 3 keer
# keer Belgisch bier: 10 keer # keer fast food: 7 keer
ontplofte cola-blikjes in fietstas: 1 # massages: 8 keer(1 blinde, 1 dove & 6 valide)
max. gewichtsverlies team: 19 kg max. # d onafgebroken kamperen: 32 d
# gespotte schildpadden: 11 (inclusief 1 gecrashte) max. snelheid: 84km/u (Wim) ; 81km/u (Tine)
materiaalbreuk: spd pedalen (Shimano XT, Wellgo), fietscomputer (Cateye Adventure), tand (afgebroken), crosscommandeur, 3 velgen (Mavic 719), Archos internettablet (wegens er op gaan staan), 3x voorvering (Cannondale headshok), 2x elleboog (tennis), hoofdkussen (Exped pillow pump), matras (Exped Synmat UL 7M), stelschroef Brooks B17, freewheel body XT-naaf and last but not least: frame Tine (Cannondale F5)