La vuelta de la pata negra y de los flamingos

Een rondje Andalusië in april klinkt als een gegarandeerd zonzekere bestemming. De lokale Frank en Sabine hebben het daar doorgaans over ‘vandaag wordt het zonnig’ tot ‘vandaag wordt het zeer zonnig’. De realiteit bleek toch wat anders uit te draaien: we kregen in Spanje inderdaad zonovergoten dagen voorgeschoteld, maar even goed pittige plensbuien (gelukkig hadden we een regenbroek meegebracht) en nachtelijke vriestemperaturen (jammer genoeg waren we met onze zomerslaapzak onderweg). Het kon de pret evenwel niet drukken.

Read More

Op de velo door Sakarthvelo*

4u plaatselijke tijd, ons vliegtuig landt op de internationale luchthaven van Tbilisi, hoofdstad van Georgië. Als we met kleine oogjes rondkijken, zien we dat we niet alleen zijn. De meeste vluchten komen hier blijkbaar op een ongoddelijk uur aan en die vluchten komen echt van overal. Het illustreert meteen het internationale karakter van het toerisme in Georgië. We ontmoeten Russen, Kazachen, Amerikanen, Australiërs, Noren, zelfs Chinezen en ook een handvol fietsers.
Read More

Bonjour, ça va?

Het aantal keer dat we die woorden te horen krijgen op onze tweede tocht door Marokko, is niet bij te houden. Tot in de kleinste dorpjes worden we hartelijk begroet door oude mannen op ezels, werkende vrouwen in velden en door kinderen fietsend of slenterend naar school. Meteen weten we weer waarom we Marokko zo’n fantastisch land vinden.
Read More

Met lopende neus door IJsland

Als mooiweerfietsers lopen we natuurlijk het risico dat een verslag over een maand fietsen in IJsland al snel neerkomt op een weerpraatje. Daarom eerst wat naakte feiten: het noorden van IJsland grenst aan de poolcirkel en het land kent een koud zeeklimaat. Ter vergelijking: België kent een gematigd zeeklimaat. Om het verschil tussen gematigd en koud te bepalen, gebruikten wij het wetenschappelijke product Nutella: terwijl de choco thuis vlot smeerbaar is, leek hij in IJsland soms meer op vulkanisch gesteente.

Read More

Whisky Berbère bij het ontbijt

Is dit een fata morgana of zien we daar echt een cafeetje glinsteren in de zon? De weg klimt heel langzaam, het is broeiend heet, de besneeuwde toppen van de Hoge Atlas schitteren in de verte, voor de rest worden we omringd door een droog en dor landschap. Jawel, we zien het juist, een cafeetje in de middle of nowhere. Dorstig en hongerig vragen we de man wat hij te bieden heeft: omelet Berbère met brood. Top. Heeft hij ook een pintje in de aanbieding? Neen, maar wel een whisky Berbère. Ook top.

Read More