• IMG_2597
  • IMG_3886
  • IMG_3913
  • IMG_3938
  • IMG_3940
  • IMG_3943
  • IMG_3949
  • IMG_3979
  • IMG_3994
  • IMG_4007
  • IMG_4021
  • IMG_4033
  • IMG_4061
  • IMG_4137
  • IMG_4148
  • IMG_4226
  • IMG_4233
  • IMG_4251
  • IMG_4288
  • IMG_4310
  • IMG_2565

Gentle Annie

 

De voorbije weken verplaatsten we ons opnieuw over geaccidenteerd terrein. De weg van Taihape naar Hastings aan de oostkust van het Noordereiland liep over een oude Maori-weg. Het landschap werd ruiger, continentale platen ontmoeten er elkaar en rivieren liggen bijgevolg in diepe canyons. Geen idee waarom deze weg de naam ‘Gentle Annie’ meekreeg. ‘Tough Daisy’, ‘Steep Wendy’ of ‘Hilly Hillary’ waren volgens ons een stuk toepasselijker geweest.
Ze hebben hier trouwens iets met plaatsnamen: naast bovengenoemde dame passeerden we ook nog langs ‘Ugly Hill’ en de langste plaatsnaam van Nieuw-Zeeland (iets over een man met grote knieën).

Ondertussen hebben we zo’n 100.000 schapen gespot. Nog zo’n 39,9 miljoen te gaan en dan zullen we ze allemaal gezien hebben. Het eerste schaap werd aan land gebracht door Captain Cook in 1773. De beestjes hebben hier een schoon leven, althans voor de tijd dat het duurt. Hun voornaamste levensdoel is namelijk de mensheid voorzien van vlees. De eerste ingevroren lamsbouten werden al in 1882 richting London verscheept.
De schapen zijn van het merk ‘merino’, hun vacht is het basisproduct voor de gelijknamige wol. Een ‘cool’ product voor outdoormensen: de merinowol blijft, ook wanneer ze nat is, haar thermische capaciteit behouden en bovendien stinkt het niet bij intens gebruik (mooi meegenomen wat ons betreft). In de farm van Jay McKay, een Schot wiens grootvader in de 19e eeuw met hebben en houden (lees: zijn vrouw) naar Nieuw-Zeeland verscheepte, zagen we schapenscheerders aan het werk. Het waren echte mannen, vooral Maori’s, die op ‘Poison’ van Alice Cooper de beestjes, in een paar minuten tijd, van hun jasje ontdeden.

Onze tocht door het Noordereiland sloten we af met de Rimutake trail, een oude spoorweg nu omgevormd tot fiets- en wandelpad. De spoorweg behoorde tot Nieuw-Zeelands nationale trots omdat de treinen er een steile helling over moesten. Voor de techneuten: de gemiddelde stijgingsgraad bedraagt 1:15 terwijl tegenwoordig 1:30 de norm is om een trein naar boven te sturen. Voor de meer praktisch ingestelde medemens: omringende bomen vlogen in brand omwille van de hitte die de machines moesten produceren om vooruit te komen. Wij lieten het woud ongemoeid en samen met de Zwiterse Andrea (op een crossfiets met bob yak) genoten we van het desolate landschap.


20/01/2012: Ohakune – Taihape: 71km; 4u44; 15km/u gem.
21/01/2012: Taihape – Kuripapango: 83km; 6u45; 12,3km/u gem.
22/01/2012: Kuripapango – Hastings: 72km; 4u11; 17,2km/u gem.
23/01/2012: Hastings – Waipukurau: 66km; 4u47; 13,8km/u gem.
24/01/2012: Waipukurau – Herbertville: 78km; 5u12; 15km/u gem.
25/01/2012: Herbertville – Alfredton: 102km; 6u59; 14,6km/u gem.
26/01/2012: Alfredton – Masterton: 47km; 2u41; 17,5km/u gem.
27/01/2012: Masterton : regen/rustdag
28/01/2012: Masterton – Upper Hut: 106km; 7u02; 15,1km/u gem.
29/01/2012: Upper Hut – Wellington: 54km; 3u20; 16,3km/u gem.
30/01/2012: Wellington – Picton: by ferry

12 gedachten over “Gentle Annie

  1. Een nationale staking legt het land lam (of probeert dat althans), en jullie zitten daar schaapjes te tellen 🙂
    Hier is de winter begonnen – vorst overdag – merino is dus ook hier aangewezen. Misschien nog eens een prijsvraag met die inzet lanceren?
    Good luck nog, cherio, liefs uit Brugge
    Nathalie

  2. Het noordereiland : rough en tough, een kuitenbijter. Maar blijkbaar ook een area die humor opwekt. Vandaar dit leuke verslag. Hier wordt er vandaag niet gefietst en wat ons nog meer doet bibberen : het wordt winter ! Beste groeten van Vera en Noël

  3. Hey Tine en Wim
    Onze Robin vraagt zich af waarom je die langste plaatsnaam niet effectief tikte maar een link plaatste en of je die ook vlotjes kan uitspreken ha ha ha.Zou toch tof zijn en intellectueel klinken 😉
    Maar soit … geniet er nog maar van.
    Greetz
    Karla

  4. Man,man en jullie rijden nog in T-shirts rond. Ik ben juist terug van een dagje piketten en actievoeren met onze vakbond en ben versteven van de koude!
    Winter hier in het land, geniet van de zon ginder…groetjes

  5. Sjonge, sjonge toch! Wat zien die schaapjes er lief uit!
    Herinner je je ons wat wij toen bij bobon in de weide hadden?
    Kus.

  6. Tussen twee oudercontacten jullie avonturen lezen, is absoluut geen aanrader. Een mens wordt er zowaar beetje jaloers van, een gevoel dat ik in normale omstandigheden niet snel ken. Maar doe maar schattekes! Love Evelyn

  7. Ik volg jullie ook nog altijd, blijft leuk om te weten waar jullie precies zijn en om de blog te lezen. Ik weet niet wie de fotograaf is van jullie twee, maar ik vind de foto’s ook altijd super!
    Geniet van de zomer daar :-).

  8. Beste Tine en Wim

    Ik wens jullie een prachtig 2012!!

    Ik blijf jullie fantastische verhalen lezen. Ik en mijn man dromen ook van een lange reis (zeker twee maanden) in Nieuw-Zeeland. Helaas moeten we onze reis uitstellen tot de kinderen groot worden.

    Heel veel plezier!

    Gr,
    Sema

  9. Het klinkt allemaal wat rustiger daarginds, beschaafder maar toch niet saaier hoop ik! En die Merino-wol is inderdaad heerlijk om te dragen. Eén vraagje: what the hell is “een crossfiets met een bob yak”? Ik ken yaks, ik ken BOB (vertaal ik voor de Hollanders altijd als Bijzonder goed Opgevoede Belg, die bestaan echt!), ik ken een crossfiets, maar de combinatie zegt me niets. Het geeft me ook geen erotische of andere associaties, ook al zat Andrea er op.
    Fiets lekker verder, in een nu hier niet goed voor te stellen zomerse temperatuur.
    Hartelijke groeten,
    Jan

  10. Dank voor de prachtige reisverhalen ! We genieten van zoveel mooie woorden en beelden ! La Meglio Gioventu en sneeuw hielden ons deze namiddag in de luie zetel 😉
    Groetjes,
    Joost en Sofie

Reacties zijn gesloten.