• IMG_6980
  • IMG_6989
  • IMG_7033
  • IMG_7050
  • IMG_7054
  • IMG_7056
  • IMG_7083
  • IMG_7084
  • IMG_7086
  • IMG_7107
  • IMG_7113
  • IMG_7127
  • IMG_7141
  • IMG_7174
  • IMG_7180
  • IMG_7190
  • IMG_7193
  • IMG_7202
  • IMG_7219
  • IMG_7221
  • IMG_7246
  • IMG_7252
  • IMG_7266
  • IMG_7273
  • IMG_7302
  • IMG_7316
  • IMG_7321
  • IMG_7322
  • IMG_7350
  • IMG_7355
  • IMG_7360
  • IMG_7364
  • IMG_7369
  • IMG_7370
  • IMG_7380
  • IMG_7397
  • IMG_7425
  • IMG_7430
  • IMG_7461
  • IMG_7518
  • IMG_2977
  • IMG_2993
  • IMG_3008
  • IMG_3031
  • IMG_3039
  • IMG_6584
  • IMG_6624
  • IMG_6670
  • IMG_6699
  • IMG_6711
  • IMG_6717
  • IMG_6732
  • IMG_6784
  • IMG_6790
  • IMG_6828
  • IMG_6837
  • IMG_6843
  • IMG_6847
  • IMG_6850
  • IMG_6870
  • IMG_6904
  • IMG_6915
  • IMG_6956
  • IMG_6964
  • IMG_6975

Merhaba Anatolia

 

Na een kleine dertig uur vliegen landden we in Antalya. We waren in eerste instantie ietwat te verdwaasd om de omgeving in ons op te nemen. Na het inhalen van wat achterstallige slaap moesten we toch een paar keer met onze ogen knipperen om de Turquoise Coast in al haar glorie of was het eerder wansmaak te kunnen aanschouwen. De kustlijn is volgebouwd met hotels van verschillende grootte en in verschillende gradaties van lelijkheid. Al het mooie en archeologisch kostbare dat er te zien is, wordt zo goed als volledig weggedrumd door de voorzieningen voor het massatoerisme.
Nu, het kon onze pret niet drukken: we kregen een meer dan gesmaakt bezoek van Kathleen en Christine. En bovendien, het is nog vroeg in het seizoen waardoor we gespaard bleven van de aanblik van al te veel Duitse buiken, billen en borsten op het strand.

De Mediterrane kust bleek overigens wel een uitstekende start te zijn van het derde (en tevens laatste) deel van onze trip. We kregen de afgelopen dagen een enorm gevarieerd landschap voorgeschoteld. Na het azuurblauwe van de Middellandse Zee moesten we de bergen over om het Turkse binnenland te bereiken. Er volgde een, voor ons ‘mooiweerfietsers’, wat surrealistische etappe door de sneeuw onder een stralende zon. Om het lot niet verder te tarten proberen we de sneeuwgrens de komende dagen toch te vermijden. Ondertussen bevinden we ons op een 1000m hoog plateau, naast steppe lag er eerder toevallig ook al een wonderschone canyon op onze route.

Ook de Turkse dorpstaferelen weten ons te charmeren. We voelden ons even avonturiers met een grote ‘A’ toen we in een godvergeten dorpje aanbelandden. Hier hadden ze nog niet veel westerlingen gezien, dachten we. Wim probeerde er ‘aan de mannen op het bankje’ met handen en voeten uit te leggen waar we vandaan komen en waar we naartoe fietsen (= het concept België) toen plots bleek dat dit eenvoudig in het Vlaams kon. Een van de mannen was een Turkse Belg of Belgische Turk die al 30 jaar in Deurne woont en op bezoek was in zijn geboortedorp. Hup, weg Avontuur. De sympathieke man leidde ons daarna wel met plezier rond in de Manazam ruïne, een tijdens het Byzantijnse Rijk uitgehouwen ‘kasteel’ in de rotsen.

Onze voortgang wordt wel eens meer ‘gehinderd’ door de Turkse gastvrijheid. Voor we het goed en wel beseffen, staan we thee te drinken bij de ‘kuaför’, houdt de ‘jandarme’ ons tegen en biedt de arm der wet ons een pralientje aan of worden we naar een lemen hut geleid waar enkele vrouwen gözleme voor het hele dorp aan het maken zijn. Nog een geluk dat we hier geen strikte deadline hebben.

En tot slot nog iets over het weer: onze eigen pronostiek over het aantal regendagen in Turkije (‘0’) blijkt toch wat te voorbarig. Het is hier, net als in België, duidelijk nog geen zomer.


26-28/03/2012: Antalya
29/03/2012: Antalya- Middle of nowhere: 71 km, 4u42, 15,1 km/u gem.
30/03/2012: Middle of nowhere – Side: 61 km, 5u12, 11,7 km/u gem.
31/03/2012: Side – Middle of nowhere: 59 km, 5u26, 10,9 km/u gem.
01/04/2012: Middle of nowhere – Alanya: 93 km, 7u29, 12,4 km/u gem.
02-04/04/2012: Alanya
05/04/2012: Alanya – Middle of nowhere: 44 km, 5u00, 8,8 km/u gem.
06/04/2012: Middle of nowhere – Taskent: 74 km, 6u14, 11,8 km/u gem.
07/04/2012: Taskent – Güneysinir: 83 km, 4u57, 16,7 km/u gem.
08/04/2012: Güneysinir – Karaman: 46 km, 2u45, 16,7 km/u gem.
09/04/2012: Karaman – Taskale: 59 km, 4u41, 12,6 km/u gem.
10/04/2012: Taskale – Emirgazi: 125 km, 6u17, 19,8 km/u gem.
11/04/2012: Emirgazi – Aksaray: 74 km, 4u17, 17,2 km/u gem.

6 gedachten over “Merhaba Anatolia

  1. aha, tijd voor een nieuw hoofdstuk! Leuk verhaal over dat grote Avontuur, ik zie de handen en voeten van Wim zo voor me…
    Foto’s zijn ook in dit deel van de wereld weer prachtig, ik kijk al uit naar meer. Geniet van de thee daar en keep away from snow,
    Nathalie

  2. Bonjour les amis.

    Ravis de voir que votre trip ce passe bien. Biensur on ne comprend pas tout ce qui est écrit mais les photos sont tres explicite.

    Nous nous sommes rentré il y a 1 mois en France en Urgence.
    On vas vous suivre comme d’habitude et on essaiera de venir vous faire un coucou une fois en Belgique.

    On vous embrasse et on vous dis a bientot. Bonne route

  3. Dennis zit hier smachtend, zuchtend en zelfs lichtjes kreunend te genieten van schone foto’s met schone mensen (vooral dienen ouwen peet!) na een dagje hard labeuren op zijn werk. Want hij is al lang die ongebreidelde vrijheid vergeten en draait weer mee in de maatschappij. Maar als hij kon sprong hij in het vliegtuig om enkele weekjes heel stilletjes te zuchten en te kreunen in jullie wiel, of om schemerig in de achtergrond van jullie foto’s te staan.
    Zou het mogen?
    A.U.B?
    Ik zal braaf zijn en geen suggestieve dingen zeggen met betrekking tot schildpadden.
    Beloofd!
    Tooooeeeee

  4. Hmmm, gözleme!

    Louka en Vesa hebben braaf naar jullie foto’s gekeken. Het Turkse verslag heb ik voorgelezen als een verhaaltje of groot avontuur. Vesa sprong half slapend met zijn ‘tut’ in z’n mond op toen hij onze namen hoorde. Jullie belevenissen vielen bij hen ook in de smaak.
    Moet het gezegd dat we graag volgwagen waren gebleven?

    Doeidoei
    Kathleen

  5. Prachtig zoals jullie, nu weer in een heel ander décor, vorderen op weg naar moeders pappot. Zon en sneeuw, jullie zien er steeds beter uit op die manier, is geen kunst aan zo! En heerlijke foto’s!! Grappig om in een verlaten gat in Turkije plots in je moers taal aangesproken te worden. Moet je niet de fout begaan om met een vriendelijke kop iets heel gemeens te zeggen, denkend “Ze verstaan me toch niet …” Het weer hier is niet om over naar huis te schrijven (ook niet naar elders). Te Paasschen waren we in Middelkerke en daar was het ook koud en nat maar verder heel genoeglijk natuurlijk. We vragen ons ook allen af, in stilte, hoe het zal zijn om weer in het trage, saaie dagelijkse Vlaamse leven te stappen straks en je boterham te verdienen met allerlei oninteressante zaken. Hoor ik graag te zijner tijd!
    Geniet in ieder geval. Misschien ontmoet je onderweg een vriend van ons die vorige week vertrokken is vanuit Nijmegen om te paard (plus een extra paard en wat begeleiding) naar Istanboel te reizen in drie maanden. Hij heet Noud Dirks en houdt erg van een gezellig babbeltje. Als je hem tegenkomt: de groeten!
    Veel groeten uit Nederland,
    Jan

  6. What a day for a daydream, what a day…
    Maandagmorgen, lessen voorbereiden, maar even nog wegdromen bij jullie verslag.
    Geniet ervan.
    Evelyn

Reacties zijn gesloten.