En de vink die pinkte voort

 

Ruim acht maanden thuis … voor we het helemaal verleerden, was het hoog tijd om nog ‘ns andere oorden op te zoeken, de fietsbenen te strekken en weer eens in de tent te slapen. Nadat Engeland, Duitsland, Frankrijk en zelfs Italië waren afgevallen als bestemming wegens te koud en te nat, stapten we in Oostende (met de mooiste tijd van het jaar) op het vliegtuig richting Alicante voor una pequeña vuelta en Murcia. (meer…)

Lees meer

We zijn er bijna

 

De laatste landen op onze terugtocht doorheen Europa waren Oostenrijk, Tsjechië en Duitsland. Ze bleken allen over voldoende ingrediënten te beschikken om ons fietsers te bekoren (het weder even buiten beschouwing gelaten). Door een uitgebreid netwerk aan “Radwegen” dachten we bijna dat de auto in Europa was uitgestorven. De Europese natuur voelde natuurlijk een stuk vertrouwder aan, maar is daarom niet minder mooi: kabbelende beken, de dagelijkse roofvogel, uitgestrekte bossen, groene weiden en proper gecultiveerde akkers. (meer…)

Lees meer

Koffiedik kijken in Montenegro

 

Een gastbijdrage van Hans

Wat een leuk weerzien met Wim en Tine na meer dan tien maanden! Ik vond ze ondanks die 18.000 kilometer niet echt veranderd. Ja, de koersbroekjes staan een beetje afgetekend op de gespierde dijen, dat moet gezegd, maar ik herkende ze meteen toen ze op hun mooie Cannondales kwamen aangereden.
Op de internationale luchthaven van Tivat (die bestaat) dronken we alvast een grote kop koffie, want we hadden veel bij te babbelen. Belevenissen met wilde dieren in ontbinding, het spannende verslag van de nachtelijke legeroefening, avonturen over en met andere fietsers en reizigers, anekdotes van dodgy douaneposten… De verhalen kwamen uit allerlei hoeken en spleten gekropen. (meer…)

Lees meer

Grexit en de Balkan binnen

 

Heeft ons Angela nog veel fans in Griekenland? Draagt het Griekse leger fluojasjes boven hun camouflagekledij om de veiligheid bij schietoefeningen te verhogen? Hebben we al meer dan één bruine beer gezien? Herkenden ze ons nog in Macedonië? Zijn vissers langslapers? Stonden we toevallig gekampeerd op een ontmoetingsplaats van de Albanese maffia? Is de wereld proper? Is een inwoner van Montenegro een Monteneger?
Voor degenen met een drukbezet leven, verder lezen hoeft niet, het antwoord op alle bovenstaande vragen is ‘neen’. (meer…)

Lees meer

Van çay naar Nescafé frappé

 

We vertellen hier voor de citytrippers onder jullie niets nieuws als we stellen dat Istanbul een wereldse stad is waar een veelheid aan indrukken op je afkomen. Een stad van contrasten: meisjes in topjes versus vrouwen in burka, toeristen versus inwoners, Fenerbahe versus Galatasaray, afdingen versus in ’t zak gezet worden, de nieuwste James Bond film versus de Ronde van Turkije, … en een stad waar die verschillen wonderwel samengaan. (meer…)

Lees meer

Westenwind

 

‘I’m in a town called Cappadocia!’ zegt een Amerikaanse tourist in zijn gsm. Toegegeven, we zijn niet alleen in Cappadocië. Er lopen hier flink wat toeristen rond en blijkbaar kan niet iedereen het onderscheid maken tussen een streeknaam en/of een dorpsnaam. Als uitvalsbasis voor ons bezoek aan Cappadocië hadden we een prachtig gelocaliseerd ‘cave’-hotel in Göreme. We hadden er zicht op een feeëriek landschap dat vele millennia geleden door een vulkaanontbarsting en de nodige erosies werd gevormd. De rotsformaties zijn uniek en gevarieerd en een plezier om door te fietsen of te wandelen (of een combi van beiden aangezien wij nog al eens graag de fiets een wandelpad op sleuren). Het was er heerlijk toeven. We trakteerden onszelf bovendien nog op een ballonvaart zodat we het gebied ook vanuit de lucht in al zijn glorie konden aanschouwen. (meer…)

Lees meer