Groen!

Neen, in deze post ventileren we geen mening over een mogelijke Belgische regeringsvorming of parlementaire romances. Ook niet over een mogelijk milieubewustzijn bij de doorsnee Chinees. Groen, het kleur tussen blauw en geel in het spectrum was de voorbije week alom tegenwoordig. Nooit gedacht dat er zoveel varianten bestonden: groene thee- en koffieplantages, groene rijstvelden, groene bananenbomen, groen suikerriet en bamboe, groene spinnen, groene militaire uniformen (het doorsnee werktenue van de Chinese tuinbouwer), groene trucks met 2-tact motor, groene scooters, … en uiteraard de groene jungle zelf. De Tibetaanse grasslanden (nochtans ook groen) zijn ondertussen wel echt ver weg. Read More

Het Rijk der Vrouw

Nadat Wims darmen weer in de juiste plooi waren gevallen, konden we ons fietstochtje hervatten. We trokken richting Lugu Lake, een meer dat de grens vormt tussen de provincies Sichuan en Yunnan. De bergen in zuidwest Sichuan zijn rijk aan grondstoffen. En grondstoffen zoals bv steenkool & ijzererts zijn nu net wat China nodig heeft om zijn groei te bewerkstelligen. Mankracht is hier nog steeds goedkoper dan de inzet van machines en dus klaren vele duizenden mijnwerkers de klus. Ook de levensomstandigheden boven de grond, in donkere, tochtige houten barakken zijn weinig benijdigenswaardig. Dat ons beider tijdskrediet een veelvoud is van hun maandloon doet ons nog maar ‘ns beseffen dat we het getroffen hebben met een geboorteplaats in België. Read More

Off the beaten track

Vanuit Kangding kozen we wederom voor de kleinere wegen. Eén veldwegel bleek in de praktijk zelfs zo klein dat we na 2 uur “fietsen” à 3km/u onverichtter zake terugkeerden en op zoek moesten naar een alternatieve route. Vrij snel bleek dat we ons niet langer in toeristisch gebied bevonden. In de komende dagen zouden we doorheen de geschiedenislessen over de 20ste en 21ste eeuw fietsen en dat over een afstand van nauwelijks 600km. Read More

Op en neer in Tibet

Tibet mag dan officieel wel China zijn, al fietsend is al vaak duidelijk geworden dat het toch twee heel verschillende ‘landen’ zijn: Tibetanen houden zo goed als mogelijk vast aan hun cultuur en tradities, terwijl China in snel tempo het kapitalisme absorbeert. De bergen zorgen ervoor dat de bewoners van de verschillende valleien lang geïsoleerd hebben geleefd waardoor ze elk hun eigen kleding- en bouwstijl hebben ontwikkeld. Zo krijgen we bijna telkens wanneer we een nieuwe vallei binnenfietsen een ander soort huizen te zien: lage houten woningen maar even goed stenen huizen van één of meerdere verdiepingen met kleurrijke daken en versieringen of dorpen omringd door hoge wachttorens. Benieuwd wanneer we hier voor het eerst Vlaamse fermettes zullen passeren. Read More

Opstopping in Kakhok

Dzitsa Degu national park is one of the most beautiful areas of the Tibetan plateau and a recognized World Heritage Area. Dzitsa Degu is a Y-shaped forested ravine, 30km long, within the Minshan range. Numerous mineral-tinted pools and lakes, connected by small waterfalls, line the valley bottom, while the forest extends to the snow peaks above. The park is rich in flora including wild roses, clematis, honeysuckle, violet, wild ginger and above all rhododendron.” Einde Footprint-quote. Read More

Van plooifietschineesjes en schietrozen

De voorbije dagen konden we vaststellen dat de Chinese wegen van goede kwaliteit zijn. De asfalt bolt bijzonder goed en naar een stukje onverhard moeten we echt op zoek. Het kwalitatieve wegennet is het werk van grote hoeveelheden wegenwerkers (hier geen emancipatie, zowel mannen als vrouwen blijken geschikt). Rotsen worden in stukken gekapt met hamers, betonblokken worden met 5 man naar de juiste plaats versjouwd, afwateringsriolen worden steen per steen aaneengemetseld. Enkel voor het asfalteren zelf wordt blijkbaar een machine bovengehaald. Read More

Xining – onze kennismaking met het Verre Oosten

Bij onze aankomst in de luchthaven van Xining werd meteen duidelijk dat the People’s Republic of China een ander land is dan degene die wij al bezochten. Enerzijds verstaan we niemand, kunnen we niets lezen. Anderzijds werden we hier niet bestormd door al dan niet louche taxichauffeurs die ons voor te veel geld in een te kleine auto naar het hotel wilden brengen. Neen, niets van dat, we werden rustig gemonsterd en voor de rest aan ons lot overgelaten. Hier geen extra kosten voor een glas water in een restaurant. Van zodra je ergens gaat zitten krijg er je een glas kokend water aangeboden. Read More