movingaround

Ook de mighty Mekong beschikt over een jaagpad, maar omdat ze hier wel andere prioriteiten hebben werd dit pad nog niet van een laagje asfalt voorzien. Voor het overige waren er wel gelijkenissen met de Vlaamse varianten: vlak, rustig, weinig bochten en estaminets (’t is te zeggen één in basisuitvoering). Klik hier, voor een impressie. Ons initiële off-road enthousiasme werd op het einde van de dag enigszins getemperd door de opkomende vermoeidheid.

Daarna waren er helaas geen rustige alternatieven, highway 6 & 5 rondom het Tonle Sap meer werd onze habitat voor de volgende dagen. Naast kamikaze chauffeurs die er bijvoorbeeld bij het inhalen niet voor terugdeinzen een inhalende auto ook nog eens in te halen, valt er op zo’n highway in Cambodja nog voldoende te beleven of te zien.
Er werd hier nog niet voorzien in ringwegen, bijgevolg doorklieven de highways de dorpen. Een groot deel van het dorpsleven speelt zich dan ook op de highway af. Op de dagelijkse markt komt iedereen zijn inkopen doen. Goederen worden aangeleverd op ossenkarren voortgetrokken door witte koeien of op zwaar overladen fietsen en scooters. Overal ligt rijst te drogen, kinderen fietsen naar school in de immer blauw en witte uniformen, politie-agenten houden trucks tegen om een ‘fooitje’ te ontvangen.
Een andere constante zijn de kinderen die met een niet aflatend enthousiasme en bijna overdreven gedrevenheid van ver ‘hello’ roepen. En dan nog eens ‘hellooo’ en dan nog eens. Toegegeven, ook hier kan de vermoeidheid ons parten spelen en durft ons antwoord op het einde van de dag al eens zwakker te klinken.
Cambodjanen oefenen ook graag hun talenkennis. Meer dan eens komt een scooter naast ons rijden met de steeds terugkerende vragen: what’s (of wash) your name, where are you from, are you married… Op kop rijden biedt hier een voordeel, de scooter geraakt meestal niet verder dan de wieltjeszuiger.

Een bezoek aan Angkor Wat was de perfecte afsluiter van onze fietstrip door Zuid-Oost Azië. Vanaf de 11de eeuw werd door de toenmalige machthebbers met een goed gevoel voor grootheidswaanzin en voldoende voetvolk voor de concrete realisatie een bijzonder tempelcomplex opgetrokken.
Tempels in junglebossen, rondslingerende stenen die waarschijnlijk de grootste driedimensionele puzzel ter wereld vormen, bomen die zonder respect voor menselijke kunde de bouwwerken na verloop der eeuwen weer volledig zijn gaan overwoekeren, een spectaculaire sunrise, ontelbare gezichten, olifanten en dansende dames kunstig in de stenen gebeiteld, … bleken meer dan geschikte ingrediënten om ons drie dagen lang te boeien. Een aanrader wat ons betreft.

Ondertussen staat er ruim 10.000km op de teller of de helft van het vooropgestelde aantal. De randonneur in ons zou nu op zijn passen terugkeren richting Xining. We zullen deze drang echter onderdrukken. Het is tijd voor een weekje vakantie met Katie en Roeland, Astrid en Elise. Op 7 januari vliegen we naar Auckland, Nieuw-Zeeland.

21/12/2011: Phnom Penh – Kampong Cham: 107km; 6u33; 16,3 km/u gem.
22/12/2011: Kampong Cham – Kampong Tom: 113km; 5u51; 19,3km/u gem.
23/12/2011: Kampong Tom – Siem Reap: 151km; 7u18; 20,7 km/u gem.
24-28/12/2011: Siem Reap: sightseeing Angkor Wat (55km)
29/12/2011: Siem Reap – Battambang: 177km; 8u01; 22 km/u gem.
30/12/2011: Battambang – Ban Phakkad: 108km; 5u14; 20,5km/u gem.
31/12/2011-04/01/2012: Chanthaburi: congé